Czy Zbigniew Boniek znów zaskoczy? Lada dzień poznamy odpowiedź

Tomasz Ryzner (na zdjęciu) rozpoczyna serię felietonów. (fot. własne)

„Idę z kolegą na jedno piwo” – to podobno jedno z najbardziej niemądrych zdań, jakie może wypowiedzieć mężczyzna. W grupie tak ryzykownych wynurzeń czołowe miejsce zajmuje także hasło: „trener ma moje pełne zaufanie”. Jak wiadomo, lubią je wygłaszać sportowi prezesi. W podobnym tonie w końcu ubiegłego roku prawił na lewo i prawo Zbigniew Boniek, szef PZPN-u, a tym samym przełożony Jerzego Brzęczka.

Po koszmarnych meczach z Holandią i Włochami akcje szkoleniowca reprezentacji stały marnie, jednak w ostatnich tygodniach sprawa jego ewentualnego zwolnienia, zdawało się, przyschła. A jednak. „Zibi” nie znosi nudy, w czas pandemicznej smuty i goszczącej akurat nad Wisłą śnieżnej „Bestii ze wschodu” postanowił rozgrzać kibicowską brać - oznajmił, że Lewandowski i spółka będą mieć nowego trenera. I udało się - fanom kopanej szczęki opadły, bo rzadko bywa, aby trener, który uzyskał awans do dużej imprezy, musiał zbierać zabawki i opuszczać swój fotel.

Do komentowania sytuacji ruszyły zastępy ekspertów. „Dobra decyzja, ale dlaczego zmarnowano dwa miesiące” - takie stwierdzenie często padało z ust dziennikarzy. Moje zdanie? Boniek długo przekonywał, że nie styl, a wynik się liczy, ale po meczach z „pomarańczowymi” i Italią zwyczajnie pękł. Nie dał jednak tego po sobie poznać. Jako człowiek z konkretnym ego, nie zamierzał działać pod presją i wielką nowinę ogłosił w terminie, który sam wybrał. Późnym? Pewnie, że tak, ale „Zibi” nie jest zimnym draniem, więc przypuszczam, że selekcjoner o rozstaniu dowiedział się zawczasu. Na pożegnanie, pod choinkę, od swego szefa otrzymał trochę spokoju w świąteczno-noworoczny czas. Można rzec, ładny gest.

Co mi zostanie w pamięci z ery pan Jerzego? Jeśli chodzi o boiskowe wydarzenia, może mecz z wystraszonym Izraelem (4-0), w którym chwilami graliśmy tak, jak w listopadzie Włosi „jechali” z nami przez 90 minut. Ciekawie było wokół boiska. Do historii przejdzie niespełna 8 sekund milczenia Roberta Lewandowskiego po pojedynku z ekipą z Półwyspu Apenińskiego (0-2). Nasz kapitan w taki sposób skomentował pytanie o taktykę na ten pojedynek. Nie brak opinii, że na linii „Lewy” – Brzęczek chemii nie było, a wymowna cisza przed mikrofonem przesądziła o losie szkoleniowca.

Osobny temat stanowią relacje trenera z dziennikarzami. Coach narodowej źle znosił krytykę, z czasem do reszty zmarkotniał, w końcu uznał, że uwzięto się na niego. Sojuszniczkę znalazł w osobie Małgorzaty Domagalik, dziennikarce znanej, choć akurat nie robiącej na co dzień w sporcie. Znajoma rodziny Brzęczków w książce „W grze” dowodziła, że Jurek nie jest be, że się zna, że jest poddawany niesłusznej nagonce, a nawet, że… świetnie tańczy. Treść i styl wydawnictwa bezlitośnie obśmiał Krzysztof Stanowski, dziennikarz Kanału Sportowego. Cytaty, które zaprezentował „Stano” były rzeczywiście osobliwe (hitem zestawianie osoby Brzęczka z śp. Kazimierzem Górskim), więc bez bicia przyznaję, nie odważyłem się sięgnąć po tę lekturę.

Zdaniem ekspertów w Polsce brak trenera, który dałby radę nauczyć naszą kadrę lepiej grać (choć tu i tam padło nazwisko Magiera). Chodzą zatem słuchy, że następcą Brzęczka będzie pochodził z zagranicy. Podobno ma mówić po angielsku i włosku, aby łatwo się porozumiewać z naszymi piłkarzami, którzy na chleb zarabiają w obcych ligach.

Tekst powstał dzień przed konferencją, na której Boniek ma wyjaśnić, dlaczego uczynił tak, a nie inaczej i oficjalnie pożegnać Brzęczka. Nazwisko nowego trenera jest nieznane, ale zna je podobno już Boniek. Mówi się, że nie ogłosi go w czwartek, ale kto wie, może znowu wszystkich zaskoczy. To byłoby coś.

PS. Jest to mój pierwszy raz na stronie podkarpacielive.pl. Pozdrawiam serdecznie czytelników portalu i zapraszam na kolejne spotkania.

Tomasz Ryzner