FELIETON: Mielec - ekstraklasowa stolica wstydu

Wczoraj ze Stalą Mielec pożegnał się Leszek Ojrzyński. (fot. Radek Kuśmierz)

Wczoraj oficjalnie ze stanowiskiem pierwszego trenera PGE FKS Stali Mielec pożegnał się Leszek Ojrzyński. Były szkoleniowiec m.in. Wisły Płock i Korony Kielce w drużynie pracował 5 miesięcy. Podczas ostatniego roku w klubie działy się różne, dziwne rzeczy, które z pewnością odbiegają od normalności w piłce nożnej. Powrót po 24 latach do piłkarskiej elity w Polsce miał być wydarzeniem bezprecedensowym i iskrą do rozpalenia miłości do futbolu wśród młodych adeptów. Jak się jednak okazało, w Mielcu zamiast San Francisco, jest... pośmiewisko.

Nie chcę już się rozpisywać nad tym, czy decyzja o zwolnieniu Leszka Ojrzyńskiego z funkcji pierwszego szkoleniowca jest dobra czy zła, bo na to pytanie kibice odpowiedzieli sobie już sami. W ciągu blisko roku przez klub przewinęło się czterech trenerów, a teraz kolejnym został 72-letni Włodzimierz Gąsior.

Na Ekstraklasę na Podkarpaciu czekano od dawna – już dwa sezony temu wydawało się, że to Stal Mielec awansuje kosztem ŁKS-u Łódź, bo szanse na to były dość duże. Ostatecznie ten sukces przyszedł rok później i też rodził się w bólach. Mimo wszystko po pierwszej kuriozalnej decyzji, jaką było pożegnanie się z trenerem Marcem, można było mieć nadzieję, że „jakoś to będzie”.

No właśnie – "jakoś" to dobre słowo do obecnej kampanii w wykonaniu mielczan. Pomijam już fakt, że zatrudnienie Dariusza Skrzypczaka w roli pierwszego trenera było absolutnym strzałem w kolano dla zarządu, który też ma sporo za uszami. Podsumujmy może ostatnie kilkanaście miesięcy w Mielcu:

Awans do PKO BP Ekstraklasy
Zwolnienie Dariusza Marca
Były prezes zatrzymany za posiadanie pedofilskich materiałów
Zatrudnienie Dariusza Skrzypczaka
Zwolnienie Dariusza Skrzypczaka
Zatrudnienie Leszka Ojrzyńskiego
Zwolnienie Leszka Ojrzyńskiego
Zatrudnienie Włodzimierza Gąsior

Te wszystkie wydarzenia miały miejsce w przeciągu niecałego roku – trzeba przyznać, że w Mielcu nie próżnują. W międzyczasie klub zaliczył "wspaniałe okienko transferowe", podczas którego udało się sprowadzić napastników, którzy zapewnili aż dwie bramki. Jedynym plusem wydawało się być grające równie słabo Podbeskidzie, z którym de facto Stal w pierwszej rundzie przegrała.

Powiało optymizmem

Po zmianie trenera na Ojrzyńskiego powiało optymizmem. Niestetety nie na długo. Przyszła zima i kolejne słabe transfery. Sam szkoleniowiec wspominał, że nie jest do końca zadowolony z okienka transferowego i nie ma się co dziwić, bo po raz kolejny można je określić jednym słowem, czyli KLAPA. Mimo wszystko ta drużyna potrafiła dostarczać emocji, jak np. gdy na Łazienkowskiej wygrała z Legią, albo u siebie wyciągnęła bardzo ważny mecz z „Góralami”. Oczywiście, ktoś powie, że tylko jedno zwycięstwo na wiosnę i 4 porażki chluby nie przynoszą, ale patrząc przez pryzmat tabeli od momentu przejęcia Stali przez Ojrzyńskiego, to na ostatnim miejscu nie są, a przecież taki był cel.

Mądre władze, wśród których mocno daje się odczuć względy polityczne, decydują się na wymianę trenera i wstawienie na stołek „swojego człowieka”, Włodzimierza Gąsiora. Nie ma co ukrywać, że jest to bardzo oryginalny pomysł, zwłaszcza, że przed Stalą najważniejsze mecze, a obejmuje nieznający drużyny człowiek.

Czeluście futbolu w Europie

Jak można traktować poważnie klub, który zapewnia trenera, że ma pełne zaufanie, a kilkadziesiąt godzin później rozwiązuje z nim kontrakt. Życzę, mimo wszystko panu Gąsiorowi, żeby utrzymał mielczan w elicie, bo to ważne dla całego województwa, ale bez wątpienia w Stali od dłuższego czasu dobrze się nie dzieje. Niektóre media pewnie będą zadowolone ze zmiany trenera z wiadomych dla nich powodów, ale czy da się uratować samolot, który już nie ma skrzydeł? Jedynym ratunkiem wydaje się, wcześniej wspomniane Podbeskidzie. Podsumowując, im więcej w polskiej piłce będzie tworzyło się takich środowisk jak PGE FKS Stal Mielec, to dalej będziemy tkwić w czeluściach futbolu w Europie.