Przemysław Czado: Nikt nigdy nie będzie wiedział, co tak naprawdę przeszedłem

 

 

- Jeśli chodzi o nastawienie do najbliższej rundy , to chcę przede wszystkim się odbudować psychicznie jak i fizycznie. Potrzebuję nabrać tej boiskowej pewności siebie, żeby czuć się lepiej z piłką i złapać cenne dla mnie minuty, których mi w ostatnim czasie bardzo brakowało.

 

 

- Początki były ogromnie ciężkie ze względu na tak długą przerwę. Walczyłem z samym sobą, mój organizm był strasznie wyniszczony, a moje ciało było dla mnie obce. Nawet normalne bieganie sprawiało mi trudność.  Po prostu nie potrafiłem wrócić do dawnej formy, męczyłem się z każdym najprostszym ćwiczeniem, byłem cały ten początkowy okres pod okiem profesjonalnych trenerów z Legii, którzy bardzo przykładali się do tego, abym wrócił na boisko. Ich pomoc była dla mnie bezcenna, za co im z całego serca dziękuję.

 

 

- W Wólczance wychowałem się jako mały chłopak. Byłem związany z tym klubem piłkarsko od najmłodszych latach, bo grałem tutaj w trampkarzach. Są to moje rodzinne strony, prezes tego klubu jest bardzo bliską mi osobą. Jestem przekonany, że tutaj odbuduję się i wrócę do poważnego grania w piłkę nożną. Jest to drużyna, która w składzie ma wielu młodych chłopaków, dlatego wierzę, że uda mi się w niej odnaleźć.

 

 

- Nikt nigdy nie będzie wiedział, co tak naprawdę przeszedłem ja sam, jak i moi bliscy. Był to okropny dla mnie czas, który na szczęście już za mną. Sam dla siebie byłem największą motywacją. Chciałem pokazać, że nie poddam się tak szybko i wiedziałem, że dam radę wrócić na boisko. Od dziecka wpajano mi, że w życiu trzeba walczyć o wszystko, bo nie ma rzeczy niemożliwych i do dziś się tego trzymam. Jeżeli ktoś mnie znał i kontaktował się w tym czasie ze mną, to wiedział, że od samego początku byłem nastawiony pozytywnie i mocno wierzyłem i obiecywałem powrót. Wierzyłem, że wrócę do gry i będę dalej oddawał swoje serce do walki na boisku. Chciałem pokazać, że nawet taka choroba nie jest w stanie mnie zatrzymać.

 

 

- Choroba zmieniła przede wszystkim mnie jako człowieka, bo zacząłem inaczej podchodzić do życia. Cieszę się z każdego kolejnego dnia, w którym powolutku stąpam po ziemi. Najważniejsze dla mnie jest to,  że mogę robić to, co kocham, czyli grać w piłkę nożną.

 

 

- To był okropny dzień - 22 maja 2019 mieliśmy trening, na którym czułem się bardzo słabo, już dużo wcześniej odczuwałem duże zmęczenie. Po  skończonej jednostce treningowej trafiłem do szpitala, gdzie po badaniach 25 maja, tuż po moich 18 urodzinach, dostałem informację, że niestety jest to nowotwór krwi, który wymaga chemioterapii i przeszczepu szpiku kostnego. To był cios ogromny dla mnie i dla moich bliskich. Od małego kochałem biegać za piłką, a nagle w jeden dzień wszystko się wywraca do góry nogami i w głowie zostaje  myśl - co teraz?

 

 

- Każdy starał się mnie wspierać w tym czasie:  koledzy, trenerzy, ale w szczególności trener Marek Saganowski i Aleksandar Vuković, którym naprawdę bardzo dziękuję. Największą rolę jednak zagrali wtedy moi rodzice, siostra i dziewczyna. Byli przy mnie każdego dnia, podtrzymywali na duchu w trudnych sytuacjach. Nigdy im tego nie zapomnę i będę wdzięczny do końca swojego życia.

 

 

- Współpraca z trenerem Wołowcem układa mi się bardzo dobrze. Jestem zadowolony, że trafiłem na tego człowieka w tym momencie. Wiem, że pomoże mi w odbudowie mojej formy i będzie starał się przekazać wszystkie potrzebne informacje, po których stanę się lepszym zawodnikiem.

 

 

- Jestem zawodnikiem, który nigdy nie się nie poddaje i nie odda za darmo ani kawałka boiska. Cechuję mnie na pewno szybkość i gra 1 na 1 - będę starał się pokazać wszystko, co potrafię. Wszystko i tak zweryfikuje boisko.

 

- Kiedy wszedłem do szatni Wólczanki, znałem już 2 zawodników, którzy byli ze mną w Legii – byli to Dawid Wach i Mateusz Olejarka. Wspólny język złapałem szybko z całą drużyną i bardzo się z tego cieszę. W szatni Wólczanki panuje naprawdę super atmosfera.

 

 

- To właśnie w Legii stałem się dojrzałym zawodnikiem i nauczyłem się boiskowego sprytu. Jestem z Legii wypożyczony, także mocno wierzę, że jeszcze będę walczył na boisku z „L” na piersi.

 

 

- Nie. My się nikogo nie obawiamy. Mamy solidną drużynę i nie oddamy tak łatwo punktów, mocno wierzymy i jesteśmy nastawieni, że to właśnie my zdobędziemy 3 punkty w tym spotkaniu.