Felieton: Zbigniew Boniek będzie miał spokój dzięki Mołdawii

- Zaczynam lepiej rozumieć, kim są piłkarze i w jaki sposób grają – powiedział Fernando Santos, gdy komentował 1-0 z Niemcami. Szybko i boleśnie okazało się, że po meczu z jednym celnym strzałem Portugalczyk tylko zaklinał rzeczywistość. Przeczytajcie felieton Tomasza Ryznera.

Od koszmaru w Kiszyniowie znów zachodzi w głowę, z kim ma do czynienia i w co grają jego podopieczni. Pewnie wie tyle, że nic nie wie. Kibice „grillują” człowieka, wypominają kontrakt wart ponad 2 miliony euro. Ja tam nie zazdroszczę. Przeciwnie - dorzuciłbym trenerowi, wiekowemu przecież, dodatek za pracę w warunkach szkodliwych dla zdrowia.

***
Po mołdawskiej sromocie nie zawiódł Zbigniew Boniek i we wtorkowej dramie znalazł plus dla... siebie. - Wreszcie dadzą mi trochę spokoju z tą Łotwą – stwierdził nawiązując do niechlubnego 0-1 z Łotyszami. Racja, deremontada w meczu z drużyną nr 171 rankingu FIFA nie ma konkurencji w historii naszej reprezentacyjnej kopanej.

Ale co tam Boniek. Odżywa marka Czesława Michniewicza, trenera, który „zabije” grę, a dopnie celu. A Jerzy Brzęczek? Nudno grała mu drużyna, jednak w cuglach awansowała na Euro. A Paulo Sousa. Okej, niby dał dyla nad Amazonkę, ale przecież stawiał na ofensywę i chwilami ofensywa była. Słowem, nie ma tego złego, co by na dobre byłym trenerom kadry nie wyszło.

Zresztą odstawionym od reprezentacji rutyniarzom podobnie. Gdyby to kibice ustalali skład na następny mecz, Kamil Glik na bank znalazłby się w wyjściowej jedenastce. Kamil Grosicki raczej też. A kto wie, może i Grzegorz Krychowiak zyskałby przychylność. Bo tak to już jest - najlepsi są ci, którzy nie grają.

***

Piłkarska rzeczywistość nam skrzeczy, dlatego zawsze warto spojrzeć wstecz. Pół wieku temu nasza reprezentacja z przytupem wchodziła na światowe, a podkarpacka piłka na krajowe salony. W regionie najwięcej frajdy miewali kibice Stali Mielec. W sobotę minie równo 50 lat od chwili, gdy Lato i spółka zdobyli pierwsze w historii mieleckiego klubu mistrzostwo.

Złośliwi żartowali, że tytuł po raz pierwszy zawędrował na wieś. Miasta wielkości Mielca to dziś żaden ewenement w ekstraklasie, a i prawdziwe wioski się zdarzają (vide Nieciecza). Jednak do 1973 roku mistrzostwa były zarezerwowane dla dużych ośrodków (Warszawa, Zabrze, Kraków, Chorzów, Łódź, Bytom).

W sezonie 1972/73 ówczesna 1 liga liczyła 14 drużyn. Stal zdobyła 36 punktów, wyprzedzając Ruch Chorzów i Gwardię Warszawa. Grzegorz Lato w 26 meczach zdobył 13 goli i został królem strzelców. Po roku wyczyn powtórzył, tyle że już na Mundialu. Zdobył w RFN-ie 7 bramek, a Polska wygrała 6 z 7 meczów (sic!).

***

W przemyskim kąciku wspomniałem ostatnio, że powrót Czuwaju do okręgówki może być zaczynem lepszych czasów dla klubu, któremu w marcu stuknęło 105 lat. Szybko wyszło na to, że może, ale nie musi. W miniony weekend ekipa popularnych „Harcerzy” nie zebrała składu, aby zagrać derby z rezerwami Polonii. Nie pierwszy raz poniósł mnie regionalny patriotyzm.