Ireneusz Pietrzykowski: Moje sportowe marzenia są identyczne, jak wielu kibiców ze Stalowej Woli

-Żartowałem kiedyś na ten temat z Adamem Imielą i powiedziałem, że jakby de Bruyne do nas przyszedł, to zająłby jego miejsce- mówił trener Ireneusz Pietrzykowski w wywiadzie udzielonym dla portalu sztafeta.pl.

Trener Stali Stalowa Wola- Irenusz Pietrzykowski udzielił ciekawego wywiadu, nie tylko o piłce nożnej. Całość możecie przeczytać tutaj: "Ireneusz Pietrzykowski: Autobus może cofać, a kobieta w szatni nie jest problemem".

poniżej fragmenty

- Czy wyobraża sobie pan świat bez piłki nożnej?

– Nie.

– W krajach Ameryki Południowej, ale także na południu Europy, w Turcji, Hiszpanii, Włoszech czy Grecji, piłkarzy traktuje się jak bogów, stadiony jak świątynie, a mecze ligowe jak msze. Czy pana zdaniem można mówić, że piłka nożna to… religia?

– W pewnym sensie tak. Chyba JP II powiedział, że z wszystkich rzeczy nieważnych piłka nożna jest najważniejsza. Poszedłbym krok dalej.

Ireneusz Pietrzykowski: Im byłem starszy, tym bardziej rozumiałem piłkę

– Kiedy po raz pierwszy zakiełkowało w pana głowie; będę trenerem?

– Byłem raczej słabym zawodnikiem, ale zawsze miałem dużo do powiedzenia. Im byłem starszy, tym bardziej rozumiałem piłkę. W końcówce przygody jako zawodnik, zrobiłem instruktora, zostałem grającym trenerem, no i… poszło.

– Nauczyciele mieli z panem problemy, czy był pan grzecznym, dobrze ułożonym uczniem?

– W szkole podstawowej grzeczne dziecko, świadectwa z czerwonym paskiem, liceum już gorzej i z ocenami, i zachowaniem. Okres buntu. W trzeciej klasie ogólniaka zacząłem grać w pierwszej drużynie Błękitnych Kielce, więc pojawił się problem z nieobecnościami. Jakoś to pogodziłem. Zdałem maturę, a później poszedłem na studia dzienne.

– Czy w młodości dużo pan imprezował?

– Raczej nie. Piłka pochłaniała większość czasu i nie miałem parcia na imprezy.

– Czysta, piwo czy whisky?

– Kiedyś czysta, dzisiaj whisky

– Na co najczęściej wydaje pan pieniądze?

– Teraz, niestety, na firmę, wcześniej na przyjemności. Nie kolekcjonuję pieniędzy.

– Jaką książkę poleciłby pan mi do przeczytania?

– Czytam dużo kryminałów, szpiegowskie, obyczajowe, biografie. Ostatnio Jacka Bartosiaka, który ciekawie opisuje otaczający nas świat. Książka do polecenia to Irwin Shaw „Szus”. Często do niej wracam.

– Każdy trener lubi zakląć szpetnie, więc zapytam, jakie jest pana ulubione przekleństwo?

– Kurwa.

Ireneusz Pietrzykowski: Autobus może cofać, a kobieta w szatni nie jest problemem

– A jaka jest pana ulubiona… potrawa?

– Kotlet schabowy. Ja jestem chłop ze wsi.

– Czy jest pan przesądny?

– Nie. Autobus może cofać, a kobieta w szatni nie jest problemem. Ale rozumiem, że ktoś przykłada wagę do takich rzeczy.

– Gdybym nie był pan trenerem, to chciałbym być…?

– … trenerem. To najpiękniejszy zawód na świecie. O ile się wygrywa.

– Po piłce nożnej najbardziej ulubioną pana dyscypliną sportową jest?

– Kiedyś koszykówka. Jordan i Chicago Bulls oglądane po nocach, teraz siatkówka na poziomie reprezentacyjnym.

– Czy ma pan ulubiony klub – z czasów młodości, obecnie?

– Początki to Widzew za czasów Bońka, później Legia Kowalczyka, Wisła Kraków Cupiała, czyli zespoły, które reprezentowały nas na arenie międzynarodowej. Z racji lokalnego patriotyzmu Korona Kielce. Dzisiaj chciałbym dołożyć cegiełkę, żeby „Stalówka” rosła w siłę. I przeżyć raz jeszcze coś takiego, co wydarzyło się 10 czerwca 2023 roku.

– Gdyby mógł pan wziąć do prowadzonej przez siebie drużyny piłkarza jakie chce, to na pewno byłby to…?

– Kevin De Bruyne. Żartowałem kiedyś na ten temat z Adamem Imielą i powiedziałem, że jakby de Bruyne do nas przyszedł, to zająłby jego miejsce. Powiedział; nie ma sprawy.

Irenusz Pietrzykowski: Moje sportowe marzenia są identyczne, jak wielu kibiców ze Stalowej Woli

– Co zmieniłby pan w przepisach gry w piłce nożnej?

– Nic.

– Czy polscy trenerzy są gorsi od zagranicznych?

– Myślę, że nie są. Jeżeli porównujemy naszych trenerów z tymi z topowych lig na świecie, to chyba nie ma sensu, bo możliwości klubów, w których pracują, i jedni i drudzy, są nie do porównania. I takie kluby nie zatrudnią Polaka, bo z jakiego powodu miałyby go zatrudnić? Dlatego nigdy nie dowiemy się, czy Polak dałby radę.

– Kto był lub jest dla pana najlepszym polskim piłkarzem?

– Jeśli sportowcem Boniek, to piłkarzem naturalnie też.

– Jakie jest pana największe marzenie?

– Moje sportowe marzenia są identyczne jak marzenia wielu kibiców ze Stalowej Woli.

Cała rozmowa dostępna jest na portalu sztafeta.pl.