Tragiczny wypadek piłkarzy Wólczanki. Nic już nie będzie jak dawniej...

Życie nie znosi próżni, czas pędzi nieubłaganie i ponoć koi rany. Jednak po wypadku w Weryni w Wielką Sobotę podkarpacka piłka nożna już na zawsze będzie naznaczona piętnem śmierci.

Jechali w ośmiu, spieszyli się na mecz swojej drużyny Wólczanki Wólka Pełkińska z Avią Świdnik. W sobotę 26 marca od rana siąpił deszcz, momentami padało intensywnie.

Na niebezpiecznym zakręcie drogi wojewódzkiej nr 875 między Werynią a Dzikowcem na terenie powiatu kolbuszowskiego, nie najnowszy volkswagen transporter wpadł w poślizg i uderzył w jadącego z naprzeciwka tira. Siedzący z tyłu w busie Patryk Szewczak (18 lat), Kamil Pydych (23) i Rafał Pydych (28) zginęli na miejscu.

Niebawem w szpitalu, na skutek poniesionych obrażeń, zmarli Mariusz Korzępa (25) i Kamil Oślizło (29). Trzeci z braci Pydychów, Krystian -– bliźniak Rafała – wciąż walczy o życie w rzeszowskiej klinice.
Niestety, na tym dramat się nie kończy. Z traumą muszą sobie radzić ci, którzy przeżyli: Damian Bożek (20), a przede wszystkim Kamil Hul (25), który siedział za kółkiem.

Jeśli śledczy udowodnią, że jechał za szybko, może trafić za kratki. Za nieumyślne spowodowanie katastrofy w ruchu lądowym, wskutek którego 5 osób poniosło śmierć, grozi mu do 8 lat więzienia. Kilkanaście dni po karambolu kontakt z nim ciągle jest utrudniony, a szok łagodzą jedynie mocne środki uspokajające.

Mama była największym kibicem

Ś. P. Patryk Szewczak

Mama Patryka Szewczaka przybyła w Wielką Sobotę do Wólki Pełkińskiej, ale zamiast obejrzeć mecz, musiała się udać na miejsce wypadku, by zidentyfikować ciało syna.

– Była jego największym kibicem. W ogóle kobiety to największe ofiary tej tragedii. Czy może pan sobie wyobrazić, co przeżywa matka Pydychów? Jej mąż, ojciec chłopców, kilkanaście lat temu zginął w wypadku samochodowym w Niemczech. Teraz został jej tylko Krystian, ale Bóg jeden wie, w jakim stanie opuści szpital – zauważa jeden z trenerów Stali Mielec, pierwszego klubu braci. Mariusz Korzępa i Kamil Oślizło niedawno założyli rodziny, a teraz osierocili maleńkie dzieci...

Większość osób związanych ze Stalą i tamtejszą Szkołą Mistrzostwa Sportowego nie może się otrząsnąć po świątecznej tragedii.

– Znaliśmy całą piątkę, wszyscy przewinęli się przez szkołę i nasz klub – przypomina Zbigniew Hariasz, szkoleniowiec i jeden z twórców Akademii Stali – Krystian pracował zresztą z naszymi dzieciakami, zajmował się też skautingiem. Mam nadzieję, że do nas wróci.

Głęboko w to wierzą również piłkarze Cracovii, którzy w ubiegły weekend, przed meczem ligowym, założyli koszulki z napisem “Krystek, wracaj do zdrowia”. Inicjatorem akcji był pochodzący z Kolbuszowej Mateusz Cetnarski. Lider “Pasów” doskonale znał braci Pydychów. Piłkarzom Wólczanki hołd oddała zresztą cała piłkarska Polska, na czele z reprezentacją.

Zawodnicy Stali Mielec, którzy są liderem II ligi, po golach wbijanych Gryfowi Wejherowo w charakterystyczny sposób wznosili ręce ku górze. W geście, którego nikomu nie trzeba tłumaczyć. Mecz rozpoczął się zaledwie kilka godzin po zakończeniu ostatniego pogrzebu.

W Krasnymstawie pożegnano nastoletniego bramkarza Patryka Szewczaka, którego Stal Mielec wypożyczyła do Wólczanki. W trzeciej lidze miał zbierać doświadczenie potrzebne do tego, by później powalczyć skutecznie o bluzę numer 1 w coraz silniejszej biało-niebieskiej armadzie.

– Opiekował się nim Boguś Wyparło. Był kimś więcej, niż trenerem, zastępował mu ojca. Bodzio straszliwie przeżył śmierć “Pajączka”. Nie poznałby go pan na ulicy – mówi nam jeden z działaczy Stali.

Chłopak do rany przyłóż...

Ś. P. Kamil Oślizło

Ze stratą przyjaciela nie może się pogodzić Dariusz Kantor. – Ze “Śliskim” (Kamilem Oślizło – red.) znaliśmy się od juniora, razem graliśmy w piłkę, razem studiowaliśmy. Zadzwoniłbym w środku nocy, a przyjechałby z pomocą. Był powszechnie lubiany, dusza towarzystwa.

– Chłopak do rany przyłóż. Wiecznie uśmiechnięty – przyznaje Zbigniew Hatylak, prezes Unii Nowa Sarzyna, gdzie Kamil Oślizło występował przez długie pięć lat.

W tym klubie grał z Rafałem Pydychem i Pawłem Wtorkiem, dziś trenerem Wólczanki. Zaraz po katastrofie, gdy mnożyły się opowieści mrożące krew w żyłach, pojawiła się informacja, że Wtorek miał jechać na mecz ze swoimi zawodnikami. Coś mu jednak wypadło i wybrał podróż samochodem. Okazało się to fikcją, jak wiele innych historii. Prawdą jest natomiast, że trener Wólczanki już na odprawie przedmeczowej poczuł, że stało się coś złego.

– Spojrzałem na zegarek i poważnie się zaniepokoiłem. Chłopaki zawsze dzwonili, gdy z jakiegoś powodu się spóźniali. To byli profesjonaliści. Zawsze przygotowani, zawsze w pierwszym szeregu – opowiada Wtorek, który przyjaźnił się z Rafałem Pydychem i “Śliskim”.

– Walczaki, ale i nieźli jajcarze – mówi o nich – W szatni zawsze robiliśmy kawały, wesoło było. Ja jestem ze Stalowej Woli, oni z Mielca. Wołaliśmy na siebie “meleksy” i “rowery”. To zaszczyt, że mogłem ich poznać i zagrać z nimi w jednej drużynie.

Ś. P. Rafał Pydych

Ś. P. Kamil Pydych

Ś. P. Mariusz Korzępa

Niech spoczywają w pokoju...